คำถามเกี่ยวกับความเข้ากันได้ของวัสดุมักเริ่มต้นจากชื่อวัสดุ: “ซิลิโคนเหมาะสมหรือไม่” หรือ “ยางชนิดนี้สามารถทนต่อสารซักล้าง สารหล่อเย็น หรือน้ำมันได้หรือไม่” สำหรับสายยาง ท่อ ปะเก็น หรือซีลขึ้นรูปสั่งทำ ข้อมูลเพียงเท่านี้ไม่เพียงพอต่อการตัดสินใจซื้อ ความเข้ากันได้ขึ้นอยู่กับสูตรวัสดุที่เสนอ โครงสร้างสำเร็จรูป ตัวกลางที่ใช้จริง รอบการสัมผัส อุณหภูมิ ภาระเชิงกล กระบวนการทำความสะอาด และวิธีการยอมรับ
ดังนั้น ข้อมูลสอบถามที่เป็นประโยชน์จึงควรอธิบายการใช้งานก่อนขอคำแนะนำด้านวัสดุ ผู้ซื้อควรแยกการตัดสินใจออกเป็นสามเรื่อง ได้แก่ วัสดุเหมาะสมกับสภาวะการสัมผัสหรือไม่ รูปทรงทำงานได้ตามที่ต้องการในชุดประกอบที่ติดตั้งแล้วหรือไม่ และผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปผ่านการตรวจสอบความถูกต้องตามเกณฑ์ที่ตกลงกันหรือไม่ การตัดสินใจเรื่องใดเรื่องหนึ่งไม่ได้พิสูจน์อีกสองเรื่องโดยอัตโนมัติ
เริ่มจากสภาวะการสัมผัส ไม่ใช่ชื่อวัสดุ
จัดทำรายการสภาวะการสัมผัสที่ครอบคลุมสารทุกชนิดซึ่งมีแนวโน้มจะสัมผัสกับชิ้นส่วน ระบุตัวกลางหลักของกระบวนการ สิ่งปนเปื้อนโดยบังเอิญ สารเคมีทำความสะอาด สารหล่อลื่น และของไหลที่ใช้ระหว่างการประกอบ สำหรับโครงการถ่ายโอนอาหาร ให้ระบุอาหารหรือส่วนผสมที่ใช้จริงแทนการเขียนเพียงว่า “เกรดอาหาร” ข้อมูลบริบทที่เกี่ยวข้องอาจรวมถึงปริมาณไขมันหรือแอลกอฮอล์ ความหนืด ระยะเวลาสัมผัส และตลาดปลายทางสำหรับการตรวจสอบเอกสาร
ควรบันทึกอุณหภูมิเป็นรอบการทำงาน ไม่ใช่เป็นตัวเลขค่าเดียวที่เลือกใช้เพื่อความสะดวก ระบุอุณหภูมิในสภาวะปกติ ค่าสูงสุด ระหว่างการทำความสะอาด และระหว่างการหยุดระบบ พร้อมระยะเวลาและหน่วยเป็นองศาเซลเซียส การสัมผัสในช่วงทำความสะอาดเป็นเวลาสั้นๆ และการสัมผัสในกระบวนการอย่างต่อเนื่องอาจทำให้ต้องพิจารณาคำถามในการเลือกที่แตกต่างกัน
หลักการเดียวกันนี้ใช้กับแรงดันและการเคลื่อนไหว ระบุว่าระบบป้อนด้วยแรงโน้มถ่วง อยู่ภายใต้แรงดูด มีแรงดัน หรือเผชิญกับสภาวะชั่วขณะ สำหรับซีลและชิ้นส่วนขึ้นรูป ให้ระบุสภาวะการอัด การยืด การงอ การสอดใส่ และการถอดออก ข้อมูลเหล่านี้เป็นเกณฑ์การเลือก ไม่ใช่คำกล่าวอ้างด้านสมรรถนะที่เผยแพร่สำหรับกลุ่มผลิตภัณฑ์ใดๆ
คำถามที่ต้องตอบก่อนหารือเรื่องความเข้ากันได้
- สิ่งใดสัมผัสกับแต่ละพื้นผิวของชิ้นส่วนสำเร็จรูป?
- ความเข้มข้น ระยะเวลาสัมผัส ความถี่ และอุณหภูมิเป็นเท่าใด?
- ชิ้นส่วนได้รับการทำความสะอาด ล้าง ระบายของเหลว และจัดเก็บอย่างไร?
- ชิ้นส่วนต้องเผชิญกับแรงดัน สุญญากาศ การกดอัด การเคลื่อนไหว หรือการโค้งงอซ้ำๆ หรือไม่?
- หลักฐานที่ร้องขอต้องครอบคลุมสูตรส่วนผสม โครงสร้างสำเร็จรูป และสภาวะการใช้งานใดบ้าง?
- ผลการทดสอบใดจะใช้ตัดสินว่าชิ้นส่วนที่เสนอได้รับการยอมรับหรือไม่?
ท่อสำหรับสัมผัสอาหาร: งานจัดซื้อสี่ประเภทที่แตกต่างกัน
โครงการท่อซิลิโคนและท่ออ่อนอาจดูเกี่ยวข้องกัน แต่ต้องใช้คำถามของโครงการที่แตกต่างกัน ผู้ซื้อควรตัดสินใจก่อนว่าชิ้นส่วนทำหน้าที่ถ่ายโอนของไหล ทำงานภายในหัวปั๊ม รองรับส่วนโค้งที่มีพื้นที่จำกัด หรือต้องมีการเสริมแรง
โครงการท่อลำเลียงซิลิโคน เกี่ยวข้องกับเส้นทางลำเลียงแบบตรง ระบุ ID, OD และความยาวร่วมกัน จากนั้นกำหนดประเภทอาหารหรือส่วนผสม รอบการสัมผัส สารเคมีที่ใช้ทำความสะอาด แรงดันหรือสุญญากาศ ข้อต่อ และอัตราการไหลที่ต้องการ ลักษณะโปร่งใสไม่ได้ระบุสูตรส่วนผสมหรือยืนยันความเหมาะสม และไม่ควรถือว่าเอกสารรับรองวัตถุดิบเป็นผลลัพธ์ของท่อสำเร็จรูปโดยไม่ตรวจสอบขอบเขตของเอกสาร
โครงการท่อซิลิโคนสำหรับปั๊ม เพิ่มจุดสัมผัสที่มีการกดอัดซ้ำๆ บันทึกรุ่นปั๊มและหัวปั๊ม ขนาดท่อตามที่กำหนด ID, OD ความหนาผนัง ความยาวช่วงปั๊มที่ทำงาน ความเร็ว รอบการทำงาน การตั้งค่าการกดท่อหากมี อุณหภูมิการทำงาน และสภาวะทางเข้าและทางออก ไม่ควรสันนิษฐานว่าท่อลำเลียงทั่วไปที่มีรูในขนาดใกล้เคียงกันจะให้พฤติกรรมการปั๊มเทียบเท่ากัน
การทดลองปั๊มควรมีเกณฑ์ที่วัดผลได้ ได้แก่ ชนิดของของเหลว อัตราการไหลหรือปริมาณจ่ายที่ต้องการ ค่าความแปรผันที่ยอมรับได้ ระยะเวลาทดลอง การตรวจสอบความเสียหายที่มองเห็นได้ เกณฑ์การรั่วซึม และเกณฑ์ที่วางแผนไว้สำหรับการเปลี่ยนชิ้นส่วน หลักฐานการสัมผัสอาหารและสมรรถนะการปั๊มยังคงต้องได้รับการตรวจสอบแยกกัน เอกสารวัสดุไม่ได้ยืนยันอายุการใช้งานในปั๊มหรือพฤติกรรมการจ่ายปริมาณ
โครงการข้องอท่อซิลิโคนขึ้นรูป ใช้สำหรับเส้นทางที่ท่อตรงไม่สามารถเดินตามได้อย่างเหมาะสม ระบุมุมโค้ง รัศมีแนวศูนย์กลาง ความยาวช่วงขา ขนาดปลายที่ไม่เท่ากัน ตำแหน่งเชิงมุมของปลาย และแนวติดตั้ง รวมถึงแสดงอุปกรณ์โดยรอบและอธิบายวิธีทำความสะอาดและระบายของเหลวออกจากข้องอ ลักษณะโค้งที่ดูเรียบไม่ได้พิสูจน์ว่าสามารถทำความสะอาดหรือระบายของเหลวได้
โครงการสายยางซิลิโคนถักเสริมแรง กำหนดให้พิจารณาส่วนเสริมแรงและชุดประกอบปลายเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้าง ระบุแรงดูด แรงดันบวก หรือทั้งสองอย่าง สภาวะการทำงานและสภาวะชั่วขณะ สุญญากาศ อุณหภูมิ พื้นที่สำหรับการโค้งงอ การเคลื่อนไหว ข้อต่อ และข้อกำหนดในการใช้แคลมป์หรือการย้ำ การถักเสริมแรงไม่ได้ทำให้เกิดพิกัดแรงดันโดยอัตโนมัติ ต้องกำหนดการทดสอบแรงดัน แรงดันแตก สุญญากาศ และการยึดข้อต่อแยกกันสำหรับชุดประกอบที่เสนอ
ชิ้นส่วนเครื่องใช้ไฟฟ้า: กำหนดจุดเชื่อมต่อและรอบการทำงานหลังติดตั้ง
โครงการเครื่องใช้ไฟฟ้ามักมีทั้งน้ำ สารซักล้าง ความร้อน การเคลื่อนไหว และพื้นที่ประกอบที่จำกัด การหารือเรื่องวัสดุต้องเชื่อมโยงกับหน้าที่ที่แน่นอนของส่วนประกอบ
ปลอกซีลสำหรับเครื่องใช้ไฟฟ้า อาจใช้เชื่อมช่องว่างสั้นๆ ครอบรอบเดือยต่อ หรือปิดผนึกช่องทะลุ ระบุว่าปลอกใช้ลำเลียงของเหลวหรือปิดผนึกรอบส่วนประกอบอื่น จัดเตรียมรูปทรงของพื้นผิวประกบทั้งสองด้าน ค่าความคลาดเคลื่อน ตำแหน่งติดตั้ง ช่วงการสวมอัดหรือช่องว่าง วิธีประกอบ การเคลื่อนไหว และการสัมผัสระหว่างการทำความสะอาด ไม่ควรคัดลอกค่า ID ของปลอกจากค่า OD ของข้อต่อโดยตรงโดยไม่ได้กำหนดลักษณะการสวมที่ต้องการ
ท่อข้อต่อเครื่องใช้ไฟฟ้า เชื่อมต่อปั๊ม ถัง เครื่องจ่าย หรือวาล์วที่กำหนดไว้ ติดป้ายกำกับปลายและแขนงทุกจุด โดยเฉพาะเมื่อเส้นผ่านศูนย์กลาง บ่าหรือสัน และบริเวณติดแคลมป์แตกต่างกัน ระบุระยะเยื้อง ความยาวช่วงขา ตำแหน่งเชิงมุม พื้นที่เข้าถึงแคลมป์ การเคลื่อนไหวสัมพัทธ์ของส่วนประกอบ รอบการใช้น้ำและสารซักล้าง และสภาวะแรงดัน ตัวอย่างในสภาพอิสระเพียงอย่างเดียวอาจไม่สามารถกำหนดความพอดีหลังติดตั้งได้
ท่อระบายน้ำเครื่องใช้ไฟฟ้า ควรกำหนดรายละเอียดตามเส้นทางระบาย แสดงปลายทั้งสองด้าน ความยาวในสภาพอิสระ เส้นทางหลังติดตั้ง จุดรองรับ การเปลี่ยนแปลงระดับความสูง บริเวณที่เกิดการเสียดสี และส่วนที่ยืดหยุ่นหรือเป็นลอน บันทึกอุณหภูมิน้ำ สารซักล้าง เศษวัสดุ สารเคมีทำความสะอาด และสภาวะการทำงานด้วยปั๊มหรือแรงโน้มถ่วง ไม่ควรสันนิษฐานว่างานระบายเทียบเท่ากับทางเข้าที่มีแรงดันหรือการใช้งานกับน้ำดื่ม
ปะเก็นประตูเครื่องซักผ้า ทำงานร่วมกับถัง แผงด้านหน้า ประตู ส่วนประกอบยึด และถังหมุนที่เคลื่อนไหว กำหนดจุดเชื่อมต่อเหล่านั้น แนวติดตั้ง ช่องระบายน้ำ รอยพับ และระยะเผื่อการเคลื่อนไหว ข้อกำหนดด้านการสัมผัสควรระบุชื่อสารซักล้าง ความเข้มข้น อุณหภูมิน้ำ สารฟอกขาวหรือสารทำความสะอาด และระยะเวลา ไม่สามารถสรุปความเข้ากันได้กับเครื่องจักรรุ่นที่ระบุจากภาพถ่ายหรือรูปทรงที่คล้ายกันได้
คำขอเกี่ยวกับท่ออ่อนยานยนต์: ระบุวงจรก่อน
รูปทรงของท่ออ่อนยานยนต์ไม่ได้ระบุตัวกลางหรือภาระการทำงาน ชิ้นส่วนสองชิ้นที่ดูคล้ายกันอาจใช้ในวงจรต่างกันและต้องการโครงสร้างต่างกัน
ท่ออ่อนยานยนต์ขึ้นรูปตามสั่ง เหมาะสำหรับเส้นทางที่มีแขนง ระยะเยื้อง หรือส่วนโค้งหลายจุด ซึ่งต้องใช้ CAD ที่ควบคุมอย่างเหมาะสมและแบบเขียนที่ระบุขนาด ติดป้ายกำกับปลายและแขนงทุกจุด ระบุตัวกลางในวงจร และให้ข้อมูลรอบแรงดันหรือสุญญากาศ อุณหภูมิ การเคลื่อนไหว ข้อต่อ แคลมป์ และคุณลักษณะโครงสร้างที่ร้องขอ CAD สามารถกำหนดรูปทรงได้ แต่ไม่สามารถใช้แทนข้อกำหนดของวงจรและการตรวจสอบความถูกต้องได้
ท่อระบายไอและท่อระบายอากาศ ต้องมีคำอธิบายที่แม่นยำเกี่ยวกับก๊าซ ไอ คอนเดนเสท ละอองน้ำมัน และการสัมผัสระหว่างการทำความสะอาด ทำเครื่องหมายจุดสูงและจุดต่ำ แขนง แนวติดตั้ง วาล์ว และอุปกรณ์จำกัดการไหล หากมีเกณฑ์ด้านการซึมผ่านหรือการปล่อยมลพิษ ให้ระบุเป็นข้อกำหนดของโครงการอย่างชัดเจน คำว่า “breather” ไม่ได้ยืนยันความเข้ากันได้กับการแช่ในเชื้อเพลิง การซึมผ่านต่ำ หรือการอนุมัติตามข้อบังคับ
ท่อยางระบบไอดี ต้องระบุตำแหน่งในระบบไอดี ระดับสุญญากาศ เหตุการณ์แรงดันบวกที่อาจเกิดขึ้น อุณหภูมิอากาศ ความร้อนภายนอก การเคลื่อนไหวของส่วนประกอบ พอร์ต และคุณลักษณะการติดตั้ง หากเสนอส่วนที่เป็นลอน ให้กำหนดขอบเขตการเคลื่อนไหวของส่วนนั้น ไม่ควรสันนิษฐานว่าท่ออากาศไอดีเหมาะสำหรับงานอากาศอัดหลังเทอร์โบ เชื้อเพลิง หรืองานที่ควบคุมการปล่อยมลพิษโดยไม่มีการตรวจสอบโครงสร้างและการตรวจสอบความถูกต้องแยกต่างหาก
ท่อข้องอน้ำหล่อเย็น ต้องระบุรายละเอียดส่วนเชื่อมต่อที่ปลายทั้งสอง แนวศูนย์กลางการดัด ความยาวขา พื้นที่สำหรับเข้าถึงแคลมป์ และระยะห่างเมื่อติดตั้ง ระบุชนิดและความเข้มข้นของสารหล่อเย็น อุณหภูมิต่อเนื่องและอุณหภูมิสูงสุดชั่วขณะ การเปลี่ยนแปลงความดันฉับพลัน และสุญญากาศระหว่างการเย็นตัว รูปทรงภายนอกของข้องอไม่ได้บ่งชี้ว่ามีการเสริมแรง และไม่ควรขยายการใช้งานสำหรับสารหล่อเย็นไปใช้กับน้ำมัน เชื้อเพลิง ไอน้ำ หรืออากาศอัดจากระบบเทอร์โบโดยไม่มีการทบทวน
ซีลขึ้นรูป: ความเข้ากันได้ครอบคลุมถึงการเสียรูปและการสัมผัสจากทั้งสองด้าน
สำหรับซีลขึ้นรูป รายการของไหลเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการพิจารณาความเข้ากันได้ การยึดตรึง การบีบอัด ระยะเคลื่อนที่ การสอดใส่ และการเคลื่อนที่ซ้ำอาจเป็นปัจจัยกำหนดว่าวัสดุและรูปทรงสามารถทำงานร่วมกันได้หรือไม่
จุกและปลั๊กยาง สามารถใช้เป็นฝาปิดกันฝุ่นชั่วคราว จุกอุดแบบถอดได้ หรือปลั๊กซีลแบบถาวร ระบุขนาดรูรับ สภาพขอบ ความลึกในการสอดใส่ ผลต่างความดัน และความถี่ในการถอด หากต้องการให้คงแรงดัน ต้องระบุและตรวจสอบยืนยันข้อกำหนดนี้โดยตรง ลักษณะที่ดูแน่นไม่ใช่หลักฐานว่าสามารถยึดคงไว้ได้อย่างปลอดภัย
ไดอะแฟรมยาง ต้องมีข้อมูลตัวกลางและอุณหภูมิของทั้งสองด้าน ระบุรูปแบบการยึด พื้นที่ที่เกิดการโก่งตัวขณะทำงาน ระยะชัก ความถี่ และความดันของแต่ละด้านตามช่วงเวลา ขนาดและความแข็งเพียงอย่างเดียวไม่สามารถยืนยันความเทียบเท่าด้านการทำงาน อายุความล้า หรือความสามารถในการรับความดันได้
เบลโลว์ยางและยางกันฝุ่น ควรได้รับการประเมินตลอดช่วงการเคลื่อนที่ทั้งหมด ระบุความยาวเมื่อติดตั้งที่ค่าต่ำสุด ค่าพิกัด และค่าสูงสุด การเคลื่อนที่ด้านข้างหรือเชิงมุม เส้นผ่านศูนย์กลางพื้นที่ติดตั้ง ระยะห่างโดยรอบ และส่วนยึดต่อที่ปลายทั้งสอง แยกความแตกต่างระหว่างการป้องกันฝุ่นหรือน้ำกระเซ็นกับการกักเก็บของไหล และระบุข้อกำหนดด้านการระบายอากาศ หากมี
ยางรองรู ควบคุมทั้งส่วนเชื่อมต่อกับแผงและส่วนเชื่อมต่อกับสายเคเบิลหรือท่อ ระบุความหนาของแผง รูปทรงช่องเปิด ขนาดของส่วนที่สอดผ่าน ทิศทางการสอดใส่ การเคลื่อนที่ และสภาวะการสัมผัส การป้องกันขอบ การซีลป้องกันสภาพแวดล้อม การลดแรงดึง และฉนวนไฟฟ้าเป็นหน้าที่ที่แยกจากกัน และไม่ควรอนุมานจากชิ้นส่วนสอดผ่านขึ้นรูปแบบอ่อน
ปะเก็น: ประเมินรอยต่อทั้งหมด
ความเข้ากันได้ของปะเก็นไม่สามารถแยกออกจากการบีบอัด รูปทรงการปิด และสภาพของรอยต่อได้ แม้สารประกอบจะเหมาะสม แต่ก็ยังอาจถูกใช้งานอย่างไม่ถูกต้องหากไม่มีการควบคุมช่องว่าง พื้นผิว การยึดตรึง หรือวิธีการขัน
ปะเก็นฝาครอบซิลิโคน ต้องระบุหน้าตัดของฝาและขอบ ช่องว่างหลังประกอบ ตัวหยุดการบีบอัด วิธีการยึดตรึง และรอบการถอด ระบุตัวกลางที่สัมผัสและกระบวนการทำความสะอาด ซิลิโคน สี และความแข็งเพียงอย่างเดียวไม่สามารถยืนยันความเหมาะสมสำหรับการสัมผัสอาหาร ความเข้ากันได้ทางเคมี หรือพฤติกรรมการปิดได้
ปะเก็นกรอบยาง มีองค์ประกอบเพิ่มเติม ได้แก่ มุม บานพับ สลัก และช่องว่างการปิดที่อาจไม่สม่ำเสมอ ระบุแนวรอบทั้งหมด รัศมีมุม หน้าตัด วิธีการยึดตรึง และระบุว่าอนุญาตให้มีรอยต่อหรือไม่ หากต้องการป้องกันน้ำหรือฝุ่น ให้กำหนดการทดสอบตู้ครอบทั้งหมด แทนการกำหนดระดับที่ไม่มีหลักฐานรองรับให้กับปะเก็นที่ยังไม่ได้ประกอบ
ปะเก็นหน้าแปลนยาง ต้องระบุมาตรฐานหน้าแปลนและฉบับที่ใช้ให้ชัดเจน หรือใช้แบบควบคุม รวมถึงประเภทผิวหน้าสัมผัส ขนาด อุปกรณ์ยึด ของไหลในกระบวนการ อุณหภูมิ และสภาวะความดัน ชั้นหน้าแปลนไม่ใช่พิกัดความดันสำหรับปะเก็นยางที่ไม่ได้ระบุรายละเอียด ค่าแรงขันต้องมาจากขั้นตอนที่ได้รับอนุมัติสำหรับรอยต่อจริง
ปะเก็นยางแบบแบน ควรกำหนดด้วยแบบโครงร่างที่ระบุขนาด ความหนาพิกัดในสภาพอิสระ ช่องเปิด พื้นที่ผิวซีล สภาพพื้นผิว และตำแหน่งตัวยึด ไม่ควรสันนิษฐานว่าปะเก็นที่หนากว่าจะสามารถแก้ไขรอยต่อที่เสียหายหรือเยื้องแนวได้ หากต้องการชั้นกาวด้านหลัง ให้รวมชั้นดังกล่าวในการทบทวนการสัมผัสและการถอดในฐานะวัสดุเพิ่มเติม
แยกเอกสารออกจากการตรวจสอบยืนยันการทำงาน
สอบถามว่าเอกสารแต่ละฉบับระบุถึงสิ่งใด เอกสารครอบคลุมสูตรวัสดุ ชิ้นทดสอบ ท่อที่ไม่มีการเสริมแรง ชิ้นส่วนขึ้นรูป หรือชุดประกอบสำเร็จรูปทั้งหมดหรือไม่ เอกสารกล่าวถึงตลาดเป้าหมายและสภาวะการสัมผัสที่ต้องการหรือไม่ ชั้นวัสดุเพิ่มเติม วัสดุถัก ปลายที่เปิดโล่ง ข้อต่อ กาว หรือชิ้นส่วนแทรกอาจเปลี่ยนขอบเขตของหลักฐาน
จากนั้นจัดทำแผนการตรวจสอบยืนยันการทำงานแยกต่างหาก โดยอาจรวมถึงการทดสอบความพอดี การรั่วไหล ความแปรผันของการไหล การระบาย ความดัน สุญญากาศ การยึดข้อต่อ แรงดึงหลุด แรงสอดใส่ การเคลื่อนที่ การปิด หรือการโค้งงอ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการใช้งาน ควรกำหนดเงื่อนไขและเกณฑ์การผ่านเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนประเมินตัวอย่าง
การตัดสินใจด้านความเข้ากันได้จะมีความน่าเชื่อถือที่สุดเมื่อข้อกำหนดด้านการสัมผัส โครงสร้างผลิตภัณฑ์ ขอบเขตเอกสาร และการทดสอบการทำงานอธิบายชิ้นส่วนและการใช้งานที่เสนอเดียวกัน
ขั้นตอนถัดไปที่ใช้งานได้จริงสำหรับผู้ซื้อ
จัดเตรียมชุดเอกสารสอบถามหนึ่งชุด ซึ่งประกอบด้วยแบบชิ้นส่วนหรือชุดประกอบที่มีการควบคุมฉบับแก้ไข ตารางตัวกลางและการทำความสะอาดที่ครบถ้วน รอบการทำงาน ส่วนเชื่อมต่อประกบ ทิศทางเมื่อติดตั้ง และเกณฑ์การยอมรับที่ชัดเจน ทำเครื่องหมายข้อมูลที่ยังไม่ทราบแทนการใช้ข้อสันนิษฐานทดแทน
สำหรับผลิตภัณฑ์แต่ละรายการที่ขอ ให้ซัพพลายเออร์ระบุโครงสร้างที่เสนอ ประเด็นด้านความเป็นไปได้ที่ยังไม่ได้ข้อสรุป หลักฐานที่มีสำหรับโครงสร้างนั้น และการทดสอบตัวอย่างที่จำเป็นก่อนอนุมัติให้ใช้งาน แนวทางนี้ไม่ได้รับประกันความเหมาะสมล่วงหน้า แต่สร้างกระบวนการที่ตรวจสอบย้อนกลับได้สำหรับการตัดสินใจว่าผลิตภัณฑ์อาจได้รับการพิจารณาใช้ในขอบเขตใด และในกรณีใดที่จำเป็นต้องใช้โครงสร้าง แผนการทดสอบ หรือขอบเขตการใช้งานที่แตกต่างออกไป

